• Czcionka:
  • A
  • A+
  • A++
  • zresetuj wielkość interlinii
  • wĹ‚Ä…cz wiÄ™kszÄ… interlinie+
  • Kontrast:
  • wĹ‚acz kontrast
  • wyĹ‚acz kontrast
  • Mapa strony:
  • mapa strony

„NAJTRUDNIEJSZY PIERWSZY KROK”

PROGRAM ADAPTACYJNY

MIEJSKIE PRZEDSZKOLE NR 9

im. JANA BRZECHWY

W JAROSŁAWIU

 

„Z odrobiną sukcesu, zachęty, zaufania

W środowisku sprzyjającym pracy

Dziecko może dotrzeć do krańców świata"

 Celestyn Freinet

 

Opracowanie programu:

Rada Pedagogiczna

Miejskiego Przedszkola Nr 9 im. Jana Brzechwy

w Jarosławiu

Jarosław 2020/21

WSTĘP  

 „Najtrudniejszy pierwszy krok”- to program adaptacyjny Miejskiego Przedszkola Nr 9 im. Jana Brzechwy w Jarosławiu skierowany do dzieci i rodziców, którego celem jest współpraca przedszkola i domu rodzinnego, ukierunkowana na pomoc w pokonaniu obaw i stresów związanych z przekroczeniem progu przedszkolnego oraz przyjętą koncepcją pracy przedszkola promującego zdrowie.

 

ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE

      Założeniem naszego programu adaptacyjnego jest objęcie nim wszystkich dzieci , które po raz pierwszy przyjdą  do przedszkola oraz  ukazanie dziecku nowego otoczenia, w którym będzie czuło się bezpieczne. Chcemy uświadomić rodzicom potrzeby dzieci oraz obniżyć ich lęk związany z koniecznością oddania dziecka pod opiekę nauczycieli i personelu obsługi w naszym przedszkolu.

Chcąc wspomagać proces rozwoju dziecka w okresie przedszkolnym pragniemy tym programem objąć wszystkie dzieci nowo przyjęte. Proces adaptacji dziecka do nowych warunków przebywania poza domem rodzinnym jest długi i często bywa nieszczęśliwy dla małego człowieka. Rozstanie z rodzicami jest wielkim stresem. Przedszkole swoim programem adaptacyjnym chce wyjść naprzeciw rodzicom i dzieciom, by okres rozłąki był jak najmniej dotkliwy dla obu stron.  

Koncepcja programu jest dostosowana do założeń Podstawy programowej wychowania przedszkolnego dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych oraz innych formach wychowania przedszkolnego Rozporządzenie MEN 14 lutego 2017 r. Dz.U.poz. 356.

   

 

 

 CELE EDUKACYJNE                                          

CEL GŁÓWNY PROGRAMU:

Ułatwienie rodzicom i dzieciom nowo przyjętym do przedszkola swobodnego i bezstresowego startu przedszkolnego.

Zapewnienie prawidłowej organizacji warunków sprzyjających nabywaniu przez dzieci doświadczeń, które umożliwią im ciągłość procesów adaptacji oraz pomoc dzieciom rozwijającym się w sposób nieharmonijny, wolniejszy lub przyspieszony.

                                         

CELE SZCZEGÓŁOWE:

Rodzice:

  • Zapoznanie z funkcjonowaniem przedszkola z jego zadaniami oraz umożliwienie uczestnictwa w codziennym zyciu naszej społeczność;
  • Zaznajomienie ze sposobami przygotowania dzieci do pozostawienia ich w przedszkolu pod opieką odpowiedzialnych nauczycieli .
  • Zmniejszenie lęku rodziców związanego z koniecznością pozostawienia dziecka w nowym środowisku
  • Zapoznanie z ramowym rozkładem dnia przedszkolnego
  • Zaproszenie rodziców do współpracy i budowania więzi z nauczycielami opiekującymi się dzieckiem
  • Ukazanie rodzicom budowania wzajemnej współpracy dla dobra dziecka

Dziecko:

  • Pokonanie przez dzieci trudności związanych z koniecznością przebywania w nowym otoczeniu;
  • Rozbudzenie u dzieci poczucia przynależności społecznej do grupy rówieśniczej
  • Wspomaganie dzieci w budowaniu pozytywnego obrazu własnego „ja”
  • Zaspokajanie podstawowej potrzeby psychicznej dzieci – poczucia bezpieczeństwa
  • Nabywanie przez dzieci umiejętności dostosowanych do swoich możliwości
  • Kształtowanie u dzieci odporności emocjonalnej w nowych i trudnych dla nich sytuacjach
  • Rozwijanie umiejętności społecznych

                                            

  OCZEKIWANE EFEKTY:

Dziecko:

  • Zmniejszenie napięcia i niepokoju związanego z pozostaniem w nowym środowisku jakim jest przedszkole,
  • rozstaje się z rodzicami bez lęku, ma świadomość, że rozstanie takie bywa dłuższe lub krótsze;
  • przeżywa emocje w sposób umożliwiający mu adaptację w nowym otoczeniu, np. w nowej grupie dzieci, nowej grupie starszych dzieci, a także w nowej grupie dzieci i osób dorosłych;
  • rozpoznaje i nazywa podstawowe emocje, próbuje radzić sobie z ich przeżywaniem;
  • szuka wsparcia w sytuacjach trudnych dla niego emocjonalnie; wdraża swoje własne strategie, wspierane przez osoby dorosłe lub rówieśników;
  • Poczucie bezpieczeństwa w sali zabaw, zapoznanie z jej wyposażeniem, korzystanie z kącików zabaw,
  • Zapoznanie ze swoim znaczkiem indywidualnym i podejmowanie próby globalnego rozpoznawania swojego imienia,
  • Zapoznanie z głównymi pomieszczeniami przedszkola, sprawne ich odnajdywanie i korzystanie z nich;
  • Sprawne wykonywanie czynności samoobsługowych,
  • Stosowanie zwrotów grzecznościowych,
  • Pokonywanie lęku przed jedzeniem i wykonywaniem innych czynności z rozkładu dnia w przedszkola;
  • Chętne uczestniczenie w zabawach z całą grupą, nauczycielem oraz z rodzicami;
  • Sprawne posługiwanie się przyborami, korzystanie z zabawek i pomocy dydaktycznych zgromadzonych w kącikach zainteresowań,
  • Podejmowanie prób wypowiadania się na określone tematy
  • Rozwijanie pozytywnej samooceny i poczucia własnej wartości,
  • Uczestniczenie w uroczystościach i imprezach przedszkolnych.

  Rodzice:

  • Znają zasady funkcjonowania przedszkola,
  • Współpracują z nauczycielami i personelem obsługi
  • Znają podłoże problemów adaptacyjnych dziecka i potrafią współdziałać w celu ich pokonania.
TREŚCI PROGRAMOWE
  • Kształtowanie sfery emocjonalnej dziecka
  • Przezwyciężanie lęku, obaw i oporu przed przyjściem do przedszkola
  • Wyrabianie nawyku uprzejmego witania się z kolegami spotkanymi w szatni i w ogrodzie przedszkolnym
  • Uczenie się używania zwrotów grzecznościowych w określonych sytuacjach: dzień dobry do widzenia , proszę, dziękuję, przepraszam
  • Przestrzeganie zasady „mówimy umiarkowanym głosem”, unikanie i opanowywanie głośnego mówienia
  • Wdrażanie do opanowywania własnych, gwałtownych emocji np. histerycznego płaczu
  • Słuchanie nauczycielki, podchodzenie do niej na przywołanie
  • Poznanie nowego środowiska i zasad warunkujących bezpieczeństwo na terenie przedszkola
  • Dochodzenie do samodzielności w ubieraniu się i rozbieraniu, spożywaniu posiłków i korzystania z łazienki
  • Poznanie i przystosowanie się do nowego rytmu dnia w przedszkolu
  • Zapoznanie z zasadami i normami panującymi w grupach i określonymi regulaminem przedszkola
  • Wprowadzenie w świat wartości ogólnoludzkich poprzez rozwijanie empatii
 METODY PRACY
  • Elementy metody pedagogiki zabawy ułatwiające integrację grupy
  • Elementy metody ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne
  • Zabawy i ćwiczenia ruchowe, opowieści ruchowe
  • Elementy metody M.Ch.Knillów
  • Tańce integracyjne KLANZA
  • Opowiadania, tańce, bajki, inscenizacje
  • Techniki relaksacyjne
  • Bajki terapeutyczne

Dziecko za pomocą tych metod, poprzez podstawową formę aktywności, jaką jest zabawa nabywa nowych umiejętności, uczy się współżycia w grupie rówieśników i współdziałania   z nimi. Program ten nie ogranicza inwencji nauczycieli.

 

 FORMY REALIZACJI PROGRAMU

Dziecko:

  • Wdrażanie do samoobsługi poprzez zabawy podczas przebywania w przedszkolu
  • Organizowanie kontaktów z rówieśnikami poprzez spacery, wycieczki i zwiedzanie ciekawych miejsc w okolicy
  • Kształtowanie umiejętności porozumiewania się z rówieśnikami i dorosłymi poprzez słuchanie bajek, uczestnictwo w spektaklach teatralnych na terenie przedszkola i poza nim, częste rozmowy z dzieckiem w różnych sytuacjach
  • Zapewnienie dziecku regularnego trybu zycia zbliżonego do zycia w warunkach rodzinnych odpowiedni odpoczynek, posiłki, przebywanie na spacerach
  • Stworzenie warunków do zabaw rozwijających zdolności dziecka i talenty poprzez uczestniczenie w zabawach grupowych, zajęciach dodatkowych – kółko taneczne, teatralne, plastyczne

Rodzice:

  • Rozmowy indywidualne z rodzicami w przedszkolu - poznanie rodziny i warunków wychowania dziecka
  • Zajęcia otwarte dla rodziców - poznanie zachowania i stosunków emocjonalnych rodzica i jego dziecka
  • Zebrania informacyjne z dyrektorem przedszkola i nauczycielami w grupie
  • Gazetki i tablice informacyjne dla rodziców
  • Uroczystości przedszkolne w roku szkolnym

Formy służące realizacji programu adaptacyjnego

·         „Dni otwarte w przedszkolu”- maj, czerwiec

Celem organizowania Dni otwartych w naszym przedszkolu jest zapoznanie rodziców i dzieci z pracą nauczyciela z dziećmi i personelem obsługi. W dniach tych organizowane są zabawy       i konkursy dla nowo przyjętych dzieci w salach zajęć oraz ogrodzie przedszkolnym. Dzieci mogą się bawić wspólnie z rodzicami i nauczycielami.

  • „Zebranie informacyjne dla rodziców dzieci nowo przyjętych do przedszkola” – sierpień

Organizacja zebrania ma służyć rodzicom i zapoznać ich z informacjami dotyczącymi organizacji nowego roku szkolnego, statutu przedszkola zaznajomienia się z nauczycielami swoich dzieci, zapoznania się z obowiązkami, prawami i zasadami pobytu dziecka  w przedszkolu. Wsparciem dla rodziców są  poradniki w formie ulotek podpowiadające jak postępować z dzieckiem w pierwszych dniach jego pobytu w przedszkolu.

         

EWALUACJA PROGRAMU

Celowość i efektywność proponowanych przez program działań należy monitorować przez cały okres procesu adaptacyjnego. Proponowane sposoby monitoringu to: 

  • ankiety dla rodziców
  • osiągnięcie podstawowych umiejętności przystosowawczych – obserwacja zachowań dzieci
  • scenariusze zajęć integracyjnych

Literatura:

  • Podstawa programowa wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego Rozporządzenie MEN 14 lutego 2017 r. Dz.U.poz. 356.
  • Barańska E., Przystosowanie psychospołeczne dziecka do przedszkolu artykuł ,, Wychowanie w przedszkolu” nr 10/2000.
  • Bodziach W., Pierwszy krok w przedszkolu, artykuł; ,, Wychowanie w przedszkolu” nr 7/2001,str.431.
  • Faber A., Mazlish E., Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać ,żeby dzieci do nas mówiły.
  • Gruszczyk- Kolczyńska E., Od malucha do starszaka-poradnik dla rodziców przedszkolaków, cz. 1, Pelargos Sp. Z o.o., Warszawa 2003.
  • Gruszczyk – Kolczyńska E., Zielińska E., Grabowska G., Program wychowania i kształcenia sześciolatków, nr dopuszczenia: DKOS- 39/03 (rozdz. Sposoby łagodzenia stresu adaptacyjnego u dzieci, które po raz pierwszy przekroczyły próg przedszkola lub szkoły).
  • Gruszczyk – Kolczyńska E, Zielińska E., Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci wolniej rozwijających, Warszawa 2000
  • Vopel K.W., Dzieci bez stresu, tom I i II , Kielce 2000.

 

 Scenariusze zabaw z dziećmi i rodzicami

Scenariusz nr 1

Cele kierunkowe:

- kształcenie umiejętności nawiązywania kontaktów
- integracja dzieci i rodziców
- wyrabianie u dzieci nawyków kolejnego wypowiadania się
- zmniejszanie napięcia mięśniowego

Cele szczegółowe:
  

Dziecko:
- wypowiada swoje imię
- potrafi rzucić piłką do kolegi
- potrafi przywitać - połączyć palce lewej i prawej dłoni
- wypowiada słowo dzień dobry
- maluje paluszkami
- wypowiada się na temat rysunku


Rodzice:
- aktywnie uczestniczą w zajęciu
- nawiązują więzi z dziećmi i innymi rodzicami

Przebieg:


1. Powitanie wierszem ? wszyscy stoją w kręgu i trzymają się za ręce, witają się wierszem
Jeden, dwa, trzy, zaczynamy,
do wspólnej zabawy wszystkich zapraszamy.

2. Poznajemy się.
Dzieci i rodzice siedzą na dywanie. Nauczycielka, trzyma w rękach piłkę, wypowiada swoje imię, po czym rzuca piłkę do wybranego dziecka lub rodzica. Dziecko lub rodzic który otrzymał piłkę, wypowiada swoje imię, tak długo, aż wszyscy się przedstawią.

3. Ćwiczenia paluszków.

Dzieci i rodzice siedzą na dywanie. Nauczycielka proponuje, aby dzieci i rodzice przywitali się paluszkami najpierw swoje prawej i lewej ( nazywając wspólnie paluszki), następnie paluszki mówią  Dzień dobry i witają się całe dłonie, witają się paluszki dzieci i rodziców siedzących obok.

4. Malowanie dziesięcioma palcami.

Nauczyciel objaśnia na czym polega malowani tą metodą:
W miseczce znajdują się farby w sześciu kolorach: czerwonym, zielonym, niebieskim, żółtym, brązowym, czarnym. Będziemy wspólnie z rodzicami malować paluszkami. Możecie malować wszystko co chcecie. Po skończonym malowaniu dzieci opowiadają co namalowały i wspólnie z rodzicami zawieszają prace.

5. Ćwiczenie relaksacyjne - kołysanka
Dzieci z rodzicami siadają w rozkroku, kołyszą się słuchają kołysanki.

Scenariusz nr 2.


Cele kierunkowe;
- utrwalanie więzi grupowej,
- nauka współdziałania
- kształcenie poczucia bezpieczeństwa w grupie,
- zmniejszanie napięcia mięśniowego.

Cele szczegółowe:
Dziecko:

- potrafi powtórzyć słowa wierszyka na powitanie,
- zna imiona kolegów,
- nazywa swoje paluszki,
- wie jak malować paluszkami,
- potrafi wykonać ćwiczenia,
- potrafi się zrelaksować.

Rodzice:
- współdziałają z dzieckiem,
- aktywnie uczestniczą w zabawach i ćwiczeniach.

Przebieg:

1.Powitanie wierszem z poprzedniego zajęcia.

2.Utrwalanie imion.

Dzieci i rodzice siedzą w kręgu i podając sobie jabłko wypowiadają swoje imię , raz w prawą stronę, następnie w lewą. Nauczycielka lub rodzic wypowiada słowa i podaje jabłko ( imię dziecka).

3. Ćwiczenia paluszków -  wiersz  „Tomcio Paluch”

 Tomcio Paluch- wszystkie palce zwinięte w pieść
Tomcio Paluch tańczy sam- wyprostowanie kciuka,
Ram pam  pam, ram pam pam - zginanie i prostowanie kciuka
Teraz przyszedł tancerz inny - wyprostowanie palca wskazującego
Też w tańczeniu bardzo zwinny - wymachiwanie palcem wskazującym
I środkowy- wyprostowanie środkowego
Już do tańca jest gotowy - wymachiwanie palcem środkowym
Teraz serdeczny chce tańczyć troszeczkę ? wymachiwanie serdecznym
Ja też, ja tez mały woła- wymachiwanie małym
I tańczą wszystkie dookoła- krążenie cała dłonią


4. Słuchanie muzyki - utworów muzycznych z płyt CD

5. Malowanie dziesięcioma palcami.

Dzieci opowiadają o swoich skojarzeniach podczas słuchania muzyki i próbują wspólnie z rodzicami to namalować. Omówienie prac i zorganizowanie wystawy.

6. Relaksacja.
Dzieci i rodzice leż na dywanie i słuchają muzyki relaksacyjnej. Dzięki sugestiom nauczyciela wcielają się w postać Tomcia Palucha zmęczonego tańcem.
Tomcio paluch leży spokojnie, ma zamknięte oczy, słucha muzyki i myśli sobie;
 moja nóżka jest ciężka, jakby była z drewna, lewa nóżka też jest ciężka, nie mogę jej podnieść, zrobiła się taka leniwa. Ułożę sobie moje nóżki wygodnie, niech poleżą sobie spokojnie i odpoczną. Moja prawa rączka jest zmęczona i lewa też jest zmęczona, położę je wygodnie wzdłuż swojego ciała, niech sobie leżą i odpoczywają swobodnie. Rączki i nóżki leżą spokojnie, nie ruszają się, jest im dobrze, cieplutko, odpoczywają. Tomcio Paluch teraz myśli o swojej główce, układa ją sobie wygodnie i słucha melodii. Jest mu bardzo przyjemnie, cieplutko. Jest spokojny i bezpieczny.

Scenariusz nr 3.

Cele kierunkowe:

- kształcenie poczucia przynależności do grupy,
- budowanie pozytywnych relacji w kontaktach z drugim człowiekiem
- rozluźnienie i wyciszenie napięć.

Cele szczegółowe;
Dziecko:

- zna wierszyk na powitanie,
- powtarza słowa piosenki,
- ćwiczy w parach z rodzicami lub innymi dziećmi
- potrafi zatańczyć do muzyki,
- dorysowuje przy pomocy rodzica swoją dłoń
- potrafi dorysować swoje skojarzenia
-potrafi się zrelaksować.

Rodzice:
- współdziałają z dzieckiem i innymi dziećmi,
- współpracują z innymi rodzicami,
- są aktywnymi uczestnikami.

Przebieg:

1.Powitanie wierszem.

2. Wspólne śpiewanie piosenki „Dwa malutkie misie - dzieci dobierają się parami i tańczą i naśladują misie i śpiewają:
Dwa malutkie misie- taniec w kółeczko;
Chcą zatańczyć dzisiaj,
Hopsa, hopsa, dana- dana, - 2 razy podskoki,2 razy przytupniecie
Tańczą misie już od rana z rodziną misiów  unoszenie rak w górę, obroty dookoła
Tańczy cały las.

3. Zabawy w parach.
- misie siedzą w parach obok siebie i kołyszą się w rytm muzyki,
- misie siedzą naprzeciw siebie i pochylają się na przemian- do przodu, do tyłu
- misie, siedzą naprzeciw siebie i trzymając się za ręce próbują wstać i siadać.
Rodzice dmuchają balony.
4. „Misie i balony ? każde - dziecko ma przed sobą nadmuchany balonik. Dzieci dmuchają tak, aby przesuwał się do przodu.

5.  „Misie tańczą z rodzicami i balonami” - taniec twórczy.

6. „W co zaczarujesz swoja dłoń”? -  obrysowywanie dłoni na kartce( dziecko i rodzic), rodzice wycinają dłonie, a następnie przykleja z dziećmi na kartkę. Wspólnie starają się zmienić dłonie w zamki, zwierzęta, teatrzyki itp.

7. Relaksacja wg treningu autogennego Schulza ( w wersji A. Polender)
- dzieci leżą na dywanie obok siedzą rodzice, nauczycielka opowiada.
Każdy z was jest teraz misiem, który odpoczywa, bo zmęczył się tańcem. Mis ma teraz ciężka głowę, której nie da się podnieść. Leży sobie spokojnie, wygodnie na kocyku. Lewa nóżka jest ciężka i prawa nóżka jest ciężka, bo się zmęczyły tańcem. Prawa rączka też jest bardzo zmęczona i lewa rączka jest leniwa, nie mogą jej podnieść. Jest tak cieplutko, milutko i przyjemnie. Jestem spokojny, bezpieczny, zasypiam?.

8. „To my” - odbijanie ręki dziecka, rodzica i nauczycielki na dużym arkuszu papieru.

 

 

 

 

 

 

 

 

Nasze Grupy

grupa niebieska

Grupa
Niebieska

grupa pomarańczowa

Grupa
Pomarańczowa

grupa zielona

Grupa
Zielona

grupa zółta

Grupa
Żłóta

grupa różowa

Grupa
Różowa

Przekierowanie na stronÄ™ Facebook

Przekierowanie na stronÄ™ Instagram